Sunday, March 30, 2014

ඔබ මා අප .........



ඔබ ඔබගේ හිත මිතුරන්ට, නෑදෑයන්ට, දූදරුවන්ට
දවසකට කී සැරයක් අවවාද අනුශාසනා දෙනවද

''ඔහොම නෙවෙයි වැඩ කරන්නේ මෙන්න මෙහෙම කරන්න
අනෙක් අයට කරදරයි ඔය වැඩ කරන විදිය, සමාජේ හොදින් ඉන්න"

වගේ බොහෝ දේ කියාදෙනවා විය හැකියි.

එහෙත් මොහොතක් ඔබ ඔබ වැඩ කරන අාකාරය ගැන සිතා බැලුවාද?

තවත් කෙනෙකුගේ හිත නොරිදා, අගෞරව නොකොට
අපහාසයට, උපහාසයට ලක් නොකොට කතා කරන්නට ඔබට
කොතරම් දුරට හැකිවී තිබේද?

''උෟ මීහරකෙක් බං., ඉස්කොලේ ගියාට අකුරක් ලියන්න බෑ.
ඕකා ගේ තාත්තා ඉස්සර අපේ වත්ත සුද්ද කළා, දැන් යන්නේ උඩින්"
" අරකි ද ඒකි ඉස්සර ............ සෙට් වෙලා හිටියා  දැන් ඔන්න තවත් .......... එකෙක්
උදේ ගියාම රෑ එන්නේ මහ.........  බං" ඔබ කිසිත් නොදැන මේ වගේ වචන කොතරම් පාවිච්ච කර ඇත්ද?
මේ වගේ වචන ඔබගේ මුවින් පිට නොවුනා ද එක් දවසක් හෝ

ඒ නැතත් ඔබ ඔබට ගෞරව කරලා තියෙනවාද
 මොහ‍ොතක් හිතා බලන්න
''මට කොයින්ද මේ වගේ
මම දැන් ............ වටින්නේ නැති එකෙක් කාටත් මගෙන් ඇති වැඩක් නෑ''

හිතන්න අනුනනට ගරු කරන්නට පෙර තමන්ට ගරු කරන්න
ආදරය කරන්න ඔබ්ට ඔබ නොදැනිම අනිකාගේ ගෞරවයටත්
අනෙකාට ගරු කරන්නටත් ආදරය කරන්නටත් පෙළඹේවි

අපි ජීවත් වන සුලු කාලය තුළ උත්සාහ කරමු
සැවොම සමග සතුටින් ජීවත් වෙන්නට !!!!


Wednesday, March 5, 2014

නෙතු පිරි කදුළැල්
දෙකොපුලින් රෑරා වැටෙද්දී
ඈ කියූ කතාවෙන්
සලිත විය මා සිත ......

සමුගන්න සැරසේලු
ඇගේ සැමියා ඇගෙන්
දරැ පැටවුන් දෙදෙනා ද
ඈ ද තනි කොට දමා

දික්කසාදය අත වනයි
ඈ ගතම වෙව්ලමින්
හඬා වැටෙනා අයුරැ
බලා මා නිහඬ වුනි

කුමක් මා කරන්නෙම් ද
කිසිත් ඈ නොදන්නෙ හි
නිතර සිත රිදුම් දෙන 
මා ද ඈ වැනි ම බව........

Friday, February 28, 2014

ජීවිතය .............

ජීවිතය යනු උත්තරීතර පැතුමක් මිස 
මිලානවී අකාලයේ මිය යන පියුමක් න‍ොවේ......

මගේ  ජිවිතයේ වර්තමානය ???????.........
අතීතය පරවී ගොස් ඇත 
බලා ඉන්නවා මම අනාගතය ....... දෙස
හිස් වූ පැතුමන් සිතේ දරා ......

'ඔබ ප්‍රථමයෙන් ඔබට අවංක වන්න එවිට,
ඔබ වචනයේ පරිසමාප්ථ අර්ථයෙන්ම
අවංක අයෙක් ඔබට සැමදාම  සතුට හිමිවේ'

කවුරැන් විසින් කෙසේ කීවද මෙවැනි වදන්
පිටු ගණන් පිරවී  තිබුණ ද අවංකව වුවද, නිරතුරැවම ජීවිතය පුරා
අප වටා රදා පවතින්නේ දුක වේදනාව ම නොවේද? 

කොතරම් කටුක වුවද පීඩා ජනක වුවද 
ජීවිතයේ සත්‍යයට හා යථාර්ථයට 
මුහුණ දෙමින් සිනහව මුවග රදවා දිරිමත්ව
නැගී සිටින්නට උත්සාහ කළ ද වරින් වර
නෙතු අගට කදුළ පමණක් උරැම වන්නේ නම්
මා ජීවත් වන්නේ කුමට .........

'ඔබ ඔබට හිතවත් වන්න එවිට,
මුලු සමාජයම ඔබට හිතවත්වනු ඇත'

මා මට පමණක් නොව ඔබටත් සැමටත් 
හිතවත්ව සිටිය දී
මුල්‍ර සමාජයම මගේ මුලු සතුටම උදුරැ ගන්නේ 
මන්දැයි මට නොතේරේ .........

අයෙකුට සෙනෙහසින් වැරදි පෙන්නා දුන් පසු එහි වරදකාරිත්වය
මා පිටව පටවා ජීවිතය මගෙන් උදුරා ගන්නට වෙර් දරන්නේ
අවංකත්වයට හිමි සම්මානය කදුළ ........ ද????
පැරදුම ..........ද??? 
සියල්ල සිදු නොවී පවතින විටත් 
ජීවිතය හීනයක්ව තිබිය දී සිනාහසීමට වෙර දරමි මම....

'දුක් වේදනා උපකේෂාවෙන් දරාගත් තරමට 
ඔබට ජීවත් වීමේ නොමද ශක්තිය ලැබේ'

උත්සාහ දරම් මම, මට හිමි නොවුනත්
 කිසිවෙකුගේ සතුටක්, සැපතක්, අයිතියක් උදුරා නොගෙන
සිනහවෙන්නට කදුළ අතරින්,

එහෙත් තවකෙක‍ුගේ කදුළක බර නොදැනෙන
අනෙකාගේ හැගීම් ගැන හැගීමක් නොමැති ලොව
මිනිසත් භවට ලැබෙන අර්ථය කුමක් දෝ මෙලොව යැයි 
නැගේ ප්‍රශ්නයක් නිරතුරැවම කකියන හද තුළ

නයනගින් ගලාහැලෙන අවංකත්වයේ කදුළකින්
වේදනා බර දෙතොල් අතරින් විකසිත වන නිර්ව්‍යාජ සිනහවත්
සත්‍යයේ තෝතැන්නක් වූ නිකලැල් හදවතකිනුත්
බලා හිදිමි මම ශ්‍රේෂ්ඨ මනුෂ්‍යත්වයේ හා 
සදානුස්මරණීය අවංකත්වය ....... එයැයි සිතා.......!!!


දහසක් ඉපැදී මිය යන පොළවේ
මමත් මියෙන්නට උපන් අයෙක් වෙමි
මා මළ බව මුල්‍ර්‍ර ‍ලොවට දැනෙන්නට
මිය යන්නට මම පෙරැම් පුරන්නෙමි

ගස් වැල් ඇති වී නැති වී යන සද
වන මැද දියවැල් මතු වී වියැලේ
එවන් ගසක් දිය දහරක් වන්නද
මවකගේ කුස තුළ මා පිළිසිදුනේ?

මගේ මුවින් එන වදන් වැලක් තුළ
අනාගතේ සුභ සිහින රැදේවා !
මගේ සුසුම් වැල් සුළගට මුසුවී
උදාර ජීවන සුවද දැනේවා !!